Doel van het Nationaal Donor Monument!

Wanneer iemand een orgaantransplantatie krijgt, weet hij of zij vaak niet wie het orgaan heeft gedoneerd. Voor getransplanteerden is hun donor een held, omdat deze hen een tweede leven heeft gegeven. Zij kunnen echter meestal niet in contact komen met nabestaanden om deze dankbaarheid te tonen.

Het Nationaal Donor Monument is een monument ter herinnering aan alle anonieme donoren die hun organen hebben afgestaan. Het donormonument is een plaats waar getransplanteerden hun donor kunnen bedanken. Daarnaast is het een plek waar nabestaanden van donoren troost kunnen vinden, want door de keuze van hun familielid of vriend hebben anderen een nieuwe kans gekregen.

Positieve aandacht voor orgaandonatie

Er is op dit moment een groot tekort aan orgaandonoren in Nederland. De problematiek rond orgaandonatie- en transplantatie is de afgelopen tijd veel in het nieuws geweest. Het Nationaal Donor Monument brengt het onderwerp orgaandonatie juist op een positieve manier onder de aandacht, door te laten zien dat Nederland blij mag zijn met degenen die wél kiezen om hun organen af te staan. Het monument draagt, als nationaal symbool van donorschap, bij om degenen die nog geen orgaandonor zijn te stimuleren ook donor te worden.

Op dit moment vinden wij donoren helden, waar geen monument groot genoeg voor is! De Stichting Nationaal Donor Monument is van mening dat iedereen held zou moeten willen zijn en dat “donor” zijn vanzelfsprekend wordt.

Donor zijn? Dat doe je voor elkaar!

Onthulling Monument!

Op 21 oktober 2011 vond de feestelijke onthulling plaats van het Nationaal Donor Monument in Naarden. In het bijzijn van zo’n 400 aanwezigen openden Erica Terpstra en burgemeester van Naarden Joyce Silvester de enorme cadeauverpakking rondom het monument, waarna honderden ballonnen opstegen. De onthulling van het monument was onderdeel van de Donorweek. Tijdens deze week worden mensen door middel van diverse acties gewezen op het belang van donorregistratie.

Peter van Roosmalen, oud-voorzitter Stichting Nationaal Donor Monument: “Het Nationaal Donor Monument is een cadeau van alle getransplanteerden aan hun anonieme orgaandonor. Zo hopen we ook anderen te inspireren om orgaandonor te worden. Het Nationaal Donor Monument is dan ook onze manier om te zeggen: donoren bedankt!”.

De feestelijke onthulling was niet alleen een mooi moment voor de vele aanwezige getransplanteerden, maar ook voor nabestaanden van donoren. Voor hen is het Nationaal Donor Monument een plek van troost, want door de keuze van hun naasten hebben anderen een kans op een nieuw leven gekregen. Tijdens het programma in de Grote Kerk werd onder andere door Piet Legerstee verteld over hoe het initiatief voor een nationaal monument jaren geleden is ontstaan en hoe het monument uiteindelijk met hulp van vele sponsoren en betrokkenen tot stand is gekomen. Ook kwamen getransplanteerde Paul van den Elsaker en nabestaande van een donor Ida Welbers aan het woord. Zij vertelden wat het Nationaal Donor Monument voor hen betekent.

TransplantERENdag 2018

TransplantERENdag 2018

TransplantERENdag 2018 LEVENSLIED terugkijken, eren, vooruit kijken, vieren zaterdag 9 juni 2018 Verslag TE dag 2018 ZING DAN! Godfried Beumers De weergoden zijn de tweejaarlijkse TransplantERENdag, zoals al eerder ook nu opnieuw georganiseerd door Stichting Nationaal Donor Monument, blijkbaar structureel goed gezind. Alweer is Naarden het pittoreske decor voor deze bijzondere dag. Alweer glanzen de Grote Kerk en het Nationale Donor Monument tevreden en verwelkomend in het zomerse zonlicht. Opnieuw liggen er tientallen boeketten bloemen, met ontroerende verhalen op kaartjes en briefjes, aan de voet van het mooie Donor Monument. En alweer zijn meer dan vierhonderd getransplanteerden, hun dierbaren, nabestaanden van overledenen die donor werden, donoren bij leven en andere betrokkenen bijeen. Samen kijken ze op deze middag terug en eren ze de donoren, samen kijken ze vooruit en vieren ze het leven. Overal om je heen hoor je meteen flarden van bijzondere verhalen vol bewondering en dankbaarheid. Flardenn die direct raken aan eigen ervaringen rond transplantatie en donatie. Verhalen die de eigen wereld meteen groter en de luisteraar invoelender maken. De herdenking begint hier buiten al, ruim een uur voor aanvang van de officiële bijeenkomst. Het programma van deze elfde editie leek dit jaar uit enkel gouden bijdragen te bestaan. Evenwichtiger, fraaier opgebouwd – en het gehele scala van ervaringen omvattend – was de samenstelling van deze bijeenkomst nog niet eerder, lijkt mij. Willeke Heijstee en Kelvin Klaassen, beiden gezegend met een stem als een klok en ontroerend en uiterst muzikaal bijgestaan door Koen Gijsman – piano en Annabel Schouten – viool én zang, leverden niet alleen instrumentaal en vocaal, maar ook inhoudelijk een zeer wezenlijk bijdrage aan de herdenking. Gezamenlijk vertolkten ze namelijk een bont scala aan liedjes dat door de vertellers was ‘aangevraagd’. Aan de hand van die favoriete songs vertelden de vijf namelijk hun zeer persoonlijke en indringende verhaal rond donatie en transplantatie. Nicole Jacobs en Jaline Meetsma, allebei moeder, vertelden gezamenlijk een verhaal over wanhoop en hoop, over dood en leven. Waar de een afscheid moest nemen van haar zoon – die donor werd – mocht de ander zich verheugen in het herstel van haar kleine dochter die een nieuwe lever kreeg. ‘Wat ben ik trots op jouw korte leven en je donorschap’ memoreerde de ene moeder, terwijl de andere hoopte dat ‘ook vandaag weer een goede dag voor haar kleine meid zou blijken te zijn.’ Ester van Drogenbroek vertelde over de wonderen die door een transplantatie, meer dan twintig jaar geleden, haar leven sindsdien verrijken: ‘Door een beschadigde lever werd ik jarenlang niet ongesteld. Op de vraag of ik ooit kinderen zou kunnen krijgen, kwam geen antwoord. Nu heb ik twee bijna volwassen dochters. Zo maar twee wonderen in mijn leven.’ Aline Dijkshoorn gaf een van haar nieren aan een goede vriend, Jan Bausch. Opgewekt van toon vertelden zij over hun gezamenlijke en voor buitenstaanders bijzondere ervaringen. Hun vriendschap – met veel appjes – lijkt in hun ogen misschien gewoon, maar is natuurlijk bijzonder. Toch blijft vooral Aline nuchter: ‘een nier doneren is best te doen, daar hoef je geen held of heldin voor te zijn.’ Dingeman Coumou, gitarist van beroep, verloor zijn vrouw. Hij nam de beslissing dat zij donor zou worden. Er fonkelden heel wat stille tranen bij zijn diep doorleefd en gevoelig gitaarspel. Louise Broekhuijsen las ingetogen en daardoor extra ontroerend een aantal gedachtenbriefjes, die door bezoekers bij het monument waren neergelegd. Willeke Heijstee besloot de middag met ZING DAN: Zing dan en laat de wereld horen: "Dit is mijn lied" Zing dan: "Ik heb een hoop verloren, maar ik geniet!" Die zinderende woorden markeerden het eind van een stemmige en optimistische bijeenkomst! Er waren na afloop terecht prachtige boeketten voor alle uitvoerenden, er waren hapjes en drankjes. Er waren geanimeerde gesprekken. Het mag duidelijk zijn dat deze elfde TransplantERENdag meer dan geslaagd is en hopelijk in 2020 een twaalfde editie krijgt!

TransplantERENdag 2016 op 4 juni 2016

TransplantERENdag 2016 op 4 juni 2016

Het verslag is nu te lezen.

Lees het verslag
Bart van der Griend

Bart van der Griend

Kunt u zelf geen bloemen neerleggen, laat dit dan verzorgen door Bart van der Griend!

Bezoek de website
Uw eigen replica?

Uw eigen replica?

U kunt het beeld “De Klim” bestellen in onze webwinkel. Opbrengsten komen deels ten goede aan de stichting.

Naar de webwinkel
De bloemenpot

De bloemenpot

Uw financiële steun kan o.a. bijdragen aan de dagelijks (verse) bloemen bij het monument.

Financiële steun